การพัฒนาเทคโนโลยีการติดกาวเริ่มพัฒนาขึ้นเมื่อประมาณหลายพันปีก่อน ในตะวันออกกลาง ผู้คนในสมัยนั้นรู้วิธีใช้แอสฟัลต์เป็นกาว ในอียิปต์ เมื่อประมาณ 3,500 ปีก่อน มีวีรบุรุษชาวยิวที่มีชื่อเสียงชื่อโมเสส มารดาของเขา เพื่อหลีกเลี่ยงการสังหารหมู่ของฟาโรห์ ได้นำโมเสสซึ่งเกิดมาได้ประมาณ 3 เดือนวางไว้ในเยื่อแอสฟัลต์ ภายในกล่องกันน้ำ บนฝั่งแม่น้ำไนล์ ผลลัพธ์คือถูกช่วยชีวิตโดยเจ้าหญิงของฟาโรห์ รับเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม และเติบโตขึ้นมาเป็นผู้กอบกู้ชาวยิวในเวลาต่อมา ในจีนโบราณ การใช้เขาหนังสัตว์ทำกาว ยังพบร่องรอยของกาวในโบราณวัตถุที่ขุดพบมากมาย เมื่อถึงต้นศตวรรษที่ 20 กาวที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ เช่น กาวหนัง กาวกระดูก กาวแป้ง และกาวเรซิน
ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมในปัจจุบันไม่ได้ใช้กาวธรรมชาติแบบดั้งเดิม ด้วยการมาถึงของยุคอุตสาหกรรม เทคโนโลยีกาวต่างๆ ได้รับการพัฒนาขึ้น Lienchy Laminated Metal ได้พัฒนาเทคโนโลยีการยึดติดแบบม้วนต่อม้วนของตนเองด้วยการสั่งสมประสบการณ์และความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี เทคโนโลยีการติดกาวใช้หลักการที่แตกต่างกันหลากหลายเพื่อผสมผสานคุณสมบัติทางกายภาพที่แตกต่างกันสองอย่าง เมื่อฟิล์ม PVC ฟิล์ม PET และฟิล์ม PP ผสมผสานในวัสดุพื้นฐานโลหะที่แตกต่างกัน จะใช้เทคนิคการยึดติดที่มีคุณสมบัติต่างกัน
องค์ประกอบพื้นฐานของเทคโนโลยีการติดกาว
การยึดเกาะ: การยึดเกาะคือแรงหรือแรงยึดของกาวและวัสดุที่ยึดติดที่บริเวณรอยต่อ การเปียกของกาวต่อวัสดุยึดติดเป็นเพียงข้อกำหนดเบื้องต้นสำหรับการติดกาว ต้องเกิดการยึดเกาะเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ของการติดกาว รวมถึงการยึดเชิงกล แรงโมเลกุล และแรงพันธะเคมี
พื้นฐานทางทฤษฎีของเทคนิคการติดกาวต่างๆ
ทฤษฎีการยึดเชิงกล: เชื่อว่าพื้นผิวของวัสดุยึดติดมีความหยาบระดับหนึ่ง และบางพื้นผิวมีรูพรุน กาวแทรกซึมเข้าไปในร่องหรือรูพรุนบนพื้นผิวของวัสดุยึดติด และแข็งตัวเหมือนตะขอ ตะปู และรากเล็กๆ เมือกสร้างการยึดเชิงกล
ทฤษฎีการดูดซับ: เชื่อว่าแรงยึดเกิดจากการดูดซับซึ่งกันและกันของโมเลกุลกาวและวัสดุยึดติดที่ชั้นรอยต่อ แรงดูดซับนี้เกิดจากปฏิสัมพันธ์ระหว่างโมเลกุลและเป็นแรงดูดซับทางกายภาพ
ทฤษฎีพันธะเคมี: เชื่อว่ากาวทำปฏิกิริยากับรอยต่อของวัสดุยึดติดเพื่อสร้างพันธะเคมี ซึ่งเป็นพันธะที่มีความแข็งแรงสูง
ทฤษฎีการแพร่: เชื่อว่าซีเมนต์และโมเลกุลของวัสดุยึดติดแพร่กระจายซึ่งกันและกัน ทำให้รอยต่อค่อยๆ หายไป สานกันและยึดติดอย่างแน่นหนา ทฤษฎีนี้เหมาะสมกว่าสำหรับวัสดุพอลิเมอร์ที่วัสดุยึดติดสามารถละลายได้ด้วยกาว ทฤษฎีนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงสำหรับการยึดติดระหว่างโลหะ
ทฤษฎีไฟฟ้าสถิต: เชื่อว่ารอยต่อระหว่างกาวและวัสดุยึดติดสร้างการยึดเกาะเนื่องจากแรงดึงดูดซึ่งกันและกันของไฟฟ้าสถิต
ข้อได้เปรียบของเทคโนโลยีการติดกาวแบบม้วนต่อม้วน
คุณภาพดี: ในกระบวนการติดกาว ความเสถียรของกาวเป็นปัจจัยสำคัญของแรงยึด ดังนั้น จึงจำเป็นต้องควบคุมกาวในกระบวนการ การควบคุมการเคลือบแบบม้วนต่อม้วนค่อนข้างง่าย และอบในเตาแบบสายพาน การยึดเกาะมั่นคงและกระจายตัวสม่ำเสมอ และการลอกเกิดขึ้นได้ยาก การผลิตรวดเร็ว: เนื่องจากการผลิตต่อเนื่อง ประสิทธิภาพการผลิตสูงกว่าเครื่องเคลือบแบบชิ้นเดียวหลายเท่า Lienchy Laminated Metal สามารถผลิตผลิตภัณฑ์เหล็กเคลือบได้ 5,000 เมตริกตันต่อปี
ต้นทุนต่ำ: การเคลือบแบบม้วนต่อม้วนลดการสูญเสียกาวที่ไม่จำเป็น และความหนาและความสม่ำเสมอของการเคลือบดี ปรับปรุงผลผลิตและประสิทธิภาพการผลิต และลดการสูญเสียที่ไม่จำเป็น
จากพื้นฐานของเทคโนโลยีกาวต่างๆ Lienchy Laminated Metal ถูกใช้อย่างยืดหยุ่นในการพัฒนาสารเคลือบและกาวพิเศษเพื่อพัฒนาเทคโนโลยีการเคลือบแบบม้วนต่อม้วนสำหรับโลหะ โลหะต่อโลหะ และสารเคลือบฟังก์ชันพิเศษ การวิจัยของ Lienchy Laminated Metal เกี่ยวกับเทคโนโลยีกาวพื้นฐาน จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ ยังคงสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์เหล็กเคลือบนวัตกรรมและคุณภาพสูงอย่างต่อเนื่อง
